Erol DİKER

Erol DİKER


Merhaba Dünya, Nasılsın kaybolan "İNSANLIK"

20 Nisan 2021 - 21:40

Merhaba Dünya, Nasılsın kaybolan "İNSANLIK" mutlumusun kaybettiğin değerlerinden. Ne yazıkki gün geçtikçe kendimizi ifade etmekten, duygularımızı açıkça dile getirmekten kaçınır olduk. Kimi zaman gurur dedik kimi zaman utandık fazlasıyla da korktuk belkide. Ne düşündüğümüzü neler hissettiğimizi anlatmaktan. Acabalar girdabında gidip gelmekten, ya alabora olursak endişesinden ve hepsinden önemlisi YANLIŞ Anlaşılmaktan. Öyle ya, ya zayıf olduğumuzu düşünürse, ya bu zaafımızı kullanırsa karşımızdaki ne olacak. Öfkelerimiz, sevgilerimiz hep kapalı kapılar arkasında kaldı. Ne özür dileyebildik nede seni seviyorum diyebildik şöyle kana kana, doya doya. Herşeyin doğrusunu biz bildik hak vermeden hak talep eder olduk. Vermeden almayı meziyet bildik sonrada oturduk dert yandık kimse beni anlamıyor diye. Düşünmedik nedenlerini her geçen gün nasılda lime lime oldu paylaşımlarımız dostluklarımız merhabalarımız. İki kelime fazla konuşursak zarardayız dedik erteledik, ertelendik bir çok şeyden. Can dediklerimizle aynı mekanlarda yedi yabancı olduk. Umurumuzda olmadı ne düşündüğümüz ne yaşadığımız neler hissettiğimiz. Kalabalıklarda yalnızlığı tercih ederken acaba kaç kişi kendi kuyusunu kazdığının farkındaydı hiçbirimiz maalesef. Akşam karanlığının çöküşüyle mahalle aralarında paylaşılan aşk hikayelerinin kahramanları, eskilerden dem vuran annelerin babaların ne olacak bu gençliğin hali serzenişleriyle, toplu gidilen pikniklerin o ev hali yüzleri neredesiniz. Hangi aynanın arkasında sır oldunuz. Hani derlerya bazen konuşmaya gerek yok. Hayır konuşmaya gerek var hemde çok var. Anlatmak lazım, dinlemek lazım anlamak, anlaşılmak lazım en önemliside KONUŞMAK LAZIM dostlar inanıyorumki konuştukça paylaştıkça her sorunun üstesinden hep birlikte geleceğiz. Şimdi hep birlikte yarını belli olmayan bir girdabın içine daldık hep birlikte. Kaybolan dostluklarımızı, yitip giden sevdalarımızı arar olduk yine hep birlikte yenildik. Annenin babanın ve sevdiklerimizin cenazesine uzaktan bakar olduk. Ne yazıkki yitip giden ve değerini bilmediğimiz insanlığa hasret kalır hale geldik. Ne malın ne mülkün değeri kaldı insanlığın kıymetini arar hale geldik. Şimdi Mutlumusun eyyy "İNSANLIK" kırdığın, döktüğün, ve kıymetini bilmediğin sevgiden ve "İNSANLIKTAN"  Neredesin eyyy "VİJDAN VE MERHAMET" şimdi sana muhtaç kaldı işte bu "İNSANLIK" Ben yaradılanı seviyorum yaradandan ötürü demeye ve "VİCDAN VE MERHAMET" duygusunu taşımaya dün olduğu gibi bugünde yarında taşımaya devam edeceğim. sevgilerimle.

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum