Reklam
Reklam
Bülent Ertekin

Bülent Ertekin

İNCEDEN

KOMŞU KOMŞUYA SESLENİRKEN DAHİ ZİKİR EDERDİK BİZ...

21 Eylül 2020 - 02:50

KOMŞU KOMŞUYA SESLENİRKEN DAHİ ZİKİR EDERDİK BİZ...

Biz böyle mi idik azizim...
Biz nasıl bu hallere düştük kardeşim..
Ne olacak bu neslin hali üstadım...
Bindik bi alamete gidiyoruz kıyamete

Bu ve buna benzer daha nice sözleri ya siz söylediniz ya da çevrenizdeki eşiniz dostunuzdan duydunuz.
Öyle değil mi?

Oysa çok değil, benim gibi orta yaşlarda olan çoğu akranlarımız ne kadarda güvenli, huzurlu,mutlu, muhabbetin, kardeşliğin, dostluğun ve samimiyetin zirve yaptığı dönemlerde yaşadık. Sokakta güvenli bir şekilde  oynamak ne kadar da rutin bir davranıştı.

Ya şimdi?
Bugün watsaptan İdris AK kardeşim kendisinin kaleme aldığı bir paylaşımı gönderdi. Bir kaç kez okudum, okurken de hayalen 70 li, 80 lı yıllara tekrar tekrar geri döndüm. Bir yanım hüzün, diğer bir yanım ise mutluluk ile doldu.

Beni mutluluga ve hüzne goturen bu makaleyi buyrun bir kezde tekrar beraber, birlikte okuyalım. Ne dersiniz?

“Hu Hu” diye seslenirdik komşumuza...
“Eyvallah” dilimizin pelesengi idi…
“Hay”dan gelip “hu”ya giderdik…
“Hay, Hay” Efendim ! diye kabul ederdik tekliferi…

“Allah, Allah, Allah, Allah ” diyerek şehadete koşardık Tuna boylarında…

“Allah Allah”, “Sübhanallah”, “Allahu ekber “  idi hayretlerimiz. 

Şimdilerdeki gibi “Vaaaauuv” diye ya da “ohaa” diye gayri müslim  kırması çığlıklar atmazdık.

“Tövbe estağfurullah”  “fesubhanallah” zikri anlatırdı kızgınlığımızı.

“Aman Allah'ım” derdik “oh my god” girmeden dilimize …

“Salavat” anlatırdı bazen yanlış bir iş yapıldığını…

“Neûzubillah” çekmek idi istemediğimiz bir şey görünce  zikrimiz…

“Bismillah”ile başlarlardı her hayrın başı .

“Hay Allah” iyiliğimizi vermeye devam edeydi …

“Allah Allah İllallah , Muhammedun Resulullah” sonrası derdik alkışlarla yiğitlere “maşallah”

“Ya sabır” öfkemizin ilacı idi ….

“Hasbünallâhü ve ni’mel-vekîl!” diyerek Allah’ı “vekil” ederdik çaresiz kalınca…

“Ya Şafi” dokunurdu yaramıza merhemden evvel …

“İnna lillah” ayeti teselli ederdi geride kalanları…

“Hak’ka yürürdük” eskiden ölmezdik biz …

“Bu da geçer ya hû!”, 

“Vazgeç ya hû!”, 

“Hoş gör ya hû!” hatları süslerdi Tekke ve zâviyelerin iş yerlerimizin duvarlarını, psikiyatrik ilaçlar dünyamıza girmeden…

-Velhasılı kelam  Azizim!
“eskiden yaşarken zikrederdik , şimdi zikrederken bile o hali yaşamıyoruz”… (İdris AK)

O güzel hallerimize tekrar dönmemiz ve yaşamamız dileği ile...

Selam ve dua ile.
Bülent ERTEKİN

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 1 Yorum